ନନ୍ଦିଘୋଷ ବ୍ୟୁରୋ : ଦିଲ୍ଲୀ ମାଲବୀୟ ନଗରରେ ଭୟଙ୍କର ଅଗ୍ନିକାଣ୍ଡରେ ଛାରଖାର ହେଇଯାଇଥିବା ପରିବାରର କାହାଣୀ ଯେକୌଣସି ବ୍ୟକ୍ତିଙ୍କ ହୃଦୟକୁ ଚିରି ଦେବା ପାଇଁ ଯଥେଷ୍ଟ। ପ୍ରିୟଜନଙ୍କୁ ବଞ୍ଚାଇବା ପାଇଁ ସଂଘର୍ଷ ଏବଂ ମୃତ୍ୟୁର ଭୟଙ୍କର ଦୃଶ୍ୟ ମଧ୍ୟରେ, ଏକ ଏମିତି ଚିତ୍ର ସାମ୍ନାକୁ ଆସିଥିଲା ଯାହା ଅଗ୍ନିଶମ କର୍ମଚାରୀ ଏବଂ ଡାକ୍ତରଙ୍କ ଆଖିରେ ଲୁହ ଆଣିଦେଇଥିଲା। ଉଦ୍ଧାର କାର୍ଯ୍ୟ ସମୟରେ ପ୍ରଥମ ମହଲାର ଏକ ବନ୍ଦ ଶୌଚାଳୟରେ ସ୍ୱାମୀ-ସ୍ତ୍ରୀଙ୍କ ମୃତଦେହ ମିଳିଥିଲା। ମୃତ୍ୟୁର ଶେଷ ମୁହୂର୍ତ୍ତରେ ମଧ୍ୟ ସେମାନେ ଦୃଢ଼ ରହିଥିଲେ ଏବଂ ପରସ୍ପରକୁ ଆଲିଙ୍ଗନ କରିଥିଲେ।
ପ୍ରତ୍ୟକ୍ଷଦର୍ଶୀ ଏବଂ ଅଗ୍ନିଶମ କର୍ମଚାରୀଙ୍କ ଅନୁଯାୟୀ, ପ୍ରଥମ ମହଲାରେ ନିଆଁ ଏବଂ ବିଷାକ୍ତ ଧୂଆଁ ବ୍ୟାପିଯିବାରୁ, ଦମ୍ପତି ବାହାରକୁ ବାହାରିବାର କୌଣସି ଉପାୟ ପାଇଲେ ନାହିଁ। ଜୀବନ ବଞ୍ଚାଇବା ପାଇଁ ଶେଷ ପ୍ରୟାସରେ, ସେମାନେ ବାଥରୁମ ଭିତରକୁ ଦୌଡ଼ିଗଲେ ଏବଂ ଭିତର ଦ୍ୱାର ବନ୍ଦ କରିଦେଲେ। ସେମାନେ ହୁଏତ ଆଶା କରିଥିଲେ ଯେ ପାଣିର ଉପସ୍ଥିତି ଏବଂ ବନ୍ଦ ଦ୍ୱାର ନିଆଁ ଏବଂ ଧୂଆଁ ସେମାନଙ୍କ ପାଖକୁ ପହଞ୍ଚିବାକୁ ରୋକିବ ଏବଂ ଜଣେ ଦୂତ ଖୁବ୍ ଶୀଘ୍ର ସେମାନଙ୍କୁ ଉଦ୍ଧାର କରିବେ। କିନ୍ତୁ ସମୟ ସହିତ ଶ୍ୱାସରୁଦ୍ଧ କଳା ଧୂଆଁ ବାଥରୁମ ମଧ୍ୟ ପ୍ରବେଶ କଲା। ଓ ମୃତ୍ୟୁ ସହିତ ସଂଗ୍ରାମ କରି ଦୁହେଁ ବାହୁବନ୍ଧନରେ ଦୁନିଆ ଛାଡ଼ିଥିଲେ ।
ଯେତେବେଳେ ଉଦ୍ଧାରକାରୀ ଦଳ ଦ୍ୱାର ଭାଙ୍ଗି ଭିତରକୁ ପ୍ରବେଶ କରିଥିଲେ ଏହି ଦୃଶ୍ୟ ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଭୟଭୀତ କରିଦେଲା। ସ୍ତ୍ରୀ ଟଏଲେଟ୍ ସିଟ୍ ଉପରେ ନିଷ୍କ୍ରିୟ ଅବସ୍ଥାରେ ପଡ଼ିଥିଲେ, ଏବଂ ସ୍ୱାମୀ ପାଖରେ ଏକ ଚେୟାରରେ ବସିଥିଲେ। ଉଭୟଙ୍କ ଶରୀର ପୋଡ଼ି ଯାଇଥିଲା, କିନ୍ତୁ ସେମାନଙ୍କ ହାତ ପରସ୍ପରକୁ ଦୃଢ଼ ଭାବରେ ଧରିଥିଲା, ପରସ୍ପରକୁ ଆଲିଙ୍ଗନ କରିଥିଲା।
ଠିକ ସେହିପରି ଆଉ ଗୋଟେ ପରିବାର ମଧ୍ୟ ଛାରଖାର ହେଇଯାଇଥିଲା । ଗୋଟିଏ ପରିବାରର ଆଠଟି ଦୀପ ଲିଭିଗଲା । କେବଳ ପରିବାରର ଜଣେ ବ୍ୟକ୍ତି ସମ୍ପର୍କୀୟଙ୍କୁ ଶେଷ ଫୋନ୍ କଲ୍ ରେ କହିଥିଲେ- “ଅଗ୍ନି ଲାଗିଛି…”ଏହି ହୃଦୟବିଦାରକ ଦୁର୍ଘଟଣା ଗୁରୁଗ୍ରାମର ବିବେକ ଅଗ୍ରୱାଲଙ୍କ ସୁଖୀ ପରିବାରକୁ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ନଷ୍ଟ କରିଦେଇଛି । ବିବେକ ତାଙ୍କ ପିତା ରାଧେଶ୍ୟାମ ଅଗ୍ରୱାଲଙ୍କ ଚିକିତ୍ସା ପାଇଁ ଦିଲ୍ଲୀ ଆସିଥିଲେ, ଯିଏ ସାକେତର ଏକ ହସ୍ପିଟାଲରେ ଭର୍ତ୍ତି ହୋଇଥିଲେ। ହସ୍ପିଟାଲ ନିକଟରେ ରହିବା ପାଇଁ ବିବେକ ତାଙ୍କ ମାଆ, ସ୍ତ୍ରୀ, ଦୁଇ ଛୋଟ ଝିଅ ଏବଂ ମାମୁଁ ଏବଂ ମାଇଁଙ୍କ ସହିତ ଏହିଠାରେ ରହୁଥିଲେ। ଅଗ୍ନିକାଣ୍ଡ ସମୟରେ ବିଚଳିତ ହେଇ ବିବେକ ଜଣେ ସମ୍ପର୍କୀୟଙ୍କୁ ଫୋନ୍ କରିଥିଲେ, କିନ୍ତୁ ସେ କେବଳ ଏତିକି କହିପାରିଲେ, “ଭାଇ, ଏଠାରେ ନିଆଁ ଲାଗିଛି…” ଏହାର କିଛି ସେକେଣ୍ଡ ମଧ୍ୟରେ ଫୋନ୍ ବିଚ୍ଛିନ୍ନ ହୋଇଗଲା, ଏବଂ ସେମାନେ ଆଉ କେବେ କଥା ହୋଇ ପାରିଲେ ନାହିଁ। ସନ୍ଧ୍ୟା ସୁଦ୍ଧା ବିବେକଙ୍କ ସମେତ ପରିବାରର ଅନ୍ୟ ଆଠ ଜଣଙ୍କ ମୃତ୍ୟୁ ନିଶ୍ଚିତ ହୋଇଥିଲା।
ଅଧିକାରୀମାନେ କହିଛନ୍ତି ଯେ ଏହି ବହୁତଳ କୋଠାରେ ଥିବା ବିଷାକ୍ତ ଧୂଆଁ ନିଆଁ ଅପେକ୍ଷା ଅଧିକ ବିପଦପୂର୍ଣ୍ଣ ପ୍ରମାଣିତ ହୋଇଥିଲା। ଦ୍ୱାରଗୁଡ଼ିକ ଅତ୍ୟନ୍ତ ସଂକୀର୍ଣ୍ଣ ଏବଂ ବାୟୁଚଳନ ଅଭାବରୁ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ କୋଠାଟି କିଛି ମିନିଟ୍ ମଧ୍ୟରେ ଏକ ଗ୍ୟାସ୍ ଚାମ୍ବରରେ ପରିଣତ ହୋଇଥିଲା। ଅନେକ ଲୋକ ସେମାନଙ୍କ କୋଠରୀରୁ ବାହାରକୁ ପାଦ ଦେବା ପୂର୍ବରୁ ଅଚେତ ହୋଇଯାଇଥିଲେ। ବେସମେଣ୍ଟରେ ଫସି ରହିଥିବା ଲୋକଙ୍କୁ ଉଦ୍ଧାର କରିବା ପାଇଁ ଅଗ୍ନିଶମ କର୍ମଚାରୀମାନଙ୍କୁ ଲୁହା ସଟର ଏବଂ ଗ୍ରୀଲ୍ କାଟିବାକୁ ପଡିଥିଲା। ଏହି ଅବହେଳା ୨୧ ନିରୀହ ଜୀବନକୁ ସବୁଦିନ ପାଇଁ ନୀରବ କରିଦେଲା।
