ନନ୍ଦିଘୋଷ ବ୍ୟୁରୋ: ବାର୍ଦ୍ଧକ୍ୟରେ ମିଳିନି ସରକାରୀ ସହାୟତା । ଦିନେ ବାପା ଦେଶ ପାଇଁ ଲଢ଼ିଥିଲେ ଦ୍ୱିତୀୟ ବିଶ୍ୱଯୁଦ୍ଧ । ଏବେ ପୁଅ ବଞ୍ଚିବା ପାଇଁ ସଂଘର୍ଷ କରୁଛି । ବାର୍ଦ୍ଧକ୍ୟ ସାଙ୍ଗକୁ ରୋଗ ଅସ୍ତବ୍ୟସ୍ତ କରିଥିବା ବେଳେ ପରିବାରରେ ବି କେହି ନାହାନ୍ତି । ଏକୁଟିଆ ଜୀବନ ବିତାଇବା ସହ ସହରରେ ବୁଲିବୁଲି ଭିକ୍ଷାବୃତ୍ତି କରୁଛନ୍ତି ପୂର୍ବତନ ଡିଏସପିଙ୍କ ପୁଅ ।
ସରକାରୀ ଉଦାସୀନତା, ଅନ୍ଧାରରେ ଜୀବନ । ମୁଖ୍ୟମନ୍ତ୍ରୀଙ୍କ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଗୁହାରି କରି କରି ବି ମିଳୁନି ସହାୟତା । ଭିକ ମାଗୁଛନ୍ତି ଦ୍ବିତୀୟ ବିଶ୍ବଯୁଦ୍ଧ ସୈନିକଙ୍କ ଏକମାତ୍ର ଦାୟାଦ । ବାପା ସ୍ବର୍ଗତ ଦିବାକର ପରିଡ଼ା ଭାରତ ପକ୍ଷରୁ ବ୍ରିଟିଶ ସେନାରେ ଯୋଗଦେଇ ଦ୍ବିତୀୟ ବିଶ୍ବଯୁଦ୍ଧରେ ନିଜର ବୀରତ୍ବ ଦେଖାଇଥିଲେ । ଦେଶ ସ୍ବାଧୀନ ହେବା ପରେ ପୋଲିସ ବିଭାଗରେ ନିଯୁକ୍ତି ପାଇ ୧୯୮୦ରେ ଅବସର ନେଇଥିଲେ । ହେଲେ ତାଙ୍କର ଏକମାତ୍ର ଦାୟାଦ ଅଚ୍ୟୁତାନନ୍ଦ ଏବେ ବଞ୍ଚିବାକୁ ସଂଘର୍ଷ କରୁଛନ୍ତି । କଟକରେ ଜନ୍ମିତ ଅଚ୍ୟୁତାନନ୍ଦ ଗ୍ରାଜୁଏସନ୍ ସାରି ଏକ ଘରୋଇ କମ୍ପାନୀରେ କାମ କରୁଥିଲେ । ୨୦୦୩ରେ ସ୍ନାୟୁ ଜନିତ ରୋଗରେ ପୀଡ଼ିତ ହେବା ପରେ ହରାଇଥିଲେ ଚାକିରି । ପରେ ବାପା ଓ ମାଆଙ୍କ ମୃତ୍ୟୁ ପରେ ତାଙ୍କ ଜୀବନ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ବଦଳିଯାଇଥିଲା । ଗୋଟିଏ ଆଖିକୁ ଆଉ ଦେଖାଯାଉନି, ଡାହାଣ ପାର୍ଶ୍ବ ଏକ ପ୍ରକାର ଅକାମୀ । ବଞ୍ଚିବା ପାଇଁ ସେ ସହର ସାରା ବୁଲି ଭିକ୍ଷା ମାଗୁଛନ୍ତି । ଖାଲି ସେତିକି ନୁହେଁ, ରହିବା ପାଇଁ ଘରଟିଏ ବି ନାହିଁ । ସହାୟତା ପାଇଁ ମୁଖ୍ୟମନ୍ତ୍ରୀଙ୍କ ଠାରୁ ବହୁ ଉଚ୍ଚପଦସ୍ଥ ଅଧିକାରୀଙ୍କ ପାଖକୁ ଦୌଡ଼ିଛନ୍ତି । ହେଲେ କେବଳ ମିଳି ଚାଲିଛି ପ୍ରତିଶ୍ରୁତି । ପରିଣତ ବୟସରେ ସରକାରୀ ସହାୟତା ଯୋଗାଇ ଦେବାକୁ ଦାବି କରିଛନ୍ତି ସ୍ଥାନୀୟ ବାସିନ୍ଦା ।
ରୋଗ, ବାର୍ଦ୍ଧକ୍ୟ ଓ ସରକାରୀ ଉଦାସୀନତାର ଭିତରେ ଛନ୍ଦି ହୋଇ ଦୟନୀୟ ଜୀବନ ବିତାଉଛନ୍ତି ଅଚ୍ୟୁତାନନ୍ଦ । ନା ମିଳିଛି ଚିକିତ୍ସା ସହାୟତା, ନା ପଡ଼ିଛି ପ୍ରଶାସନର ଦୃଷ୍ଟି । ବୟସ ୭୫ ପାର କରିଥିବାରୁ ଦୌଡ଼ିବାକୁ ଆଉ ଦେହରେ ବଳ ବି ନାହିଁ । ବାଡ଼ି ଖଣ୍ଡିଏ ଧରି ଭିକ୍ଷାବୃତି କରି ଯାହା ମିଳେ ସେଥିରେ ମେଣ୍ଟୁଛି ଗୁଜାରାଣ । ଯଦି ସରକାର ତରଫରୁ ତାଙ୍କୁ କିଛି ସହାୟତା ମିଳିପାରନ୍ତା ତେବେ ସେ ସମାଜରେ ସମ୍ମାନର ସହିତ ବଞ୍ଚି ପାରନ୍ତେ ବୋଲି କୋହଭରା କଣ୍ଠରେ କହିଛନ୍ତି । ଜଣେ ବୀର ଯୋଦ୍ଧାଙ୍କ ପୁଅର ଏପରି ଦୁର୍ଦ୍ଦିନରେ ପ୍ରଶାସନ ସହଯୋଗ କରି ସହାୟତା ଯୋଗାଇ ଦେବାକୁ ବିଭିନ୍ନ ମହଲରୁ ଦାବି ହୋଇଛି ।

